Thomas Dekker werd dit weekeinde zestiende in de Ronde van Sachsen. De slotetappe finishte zondag in Dresden, op 1025 kilometer autorijden van de Champs Elysées in Parijs. Ver weg van het podium waarop hij in juli had moeten schitteren, de Tour de France, probeerde de Noord-Hollander de negatieve spiraal in zijn carrière om te buigen.
Of dat is gelukt, zullen de komende maanden en misschien wel jaren moeten uitwijzen. Niemand weet wanneer Dekker weer zonder kopzorgen aan de start van een wedstrijd staat. De problemen hebben zich de laatste weken opgestapeld voor de renner die als de grootste Nederlandse wielerhoop werd beschouwd.
Wiens schuld dat is? Dekker is geworden zoals de wielerwereld hem heeft gemaakt. De 23-jarige renner uit Dirkshorn debuteerde in 2005 als prof bij Rabobank. Op dat moment stond hij al op een voetstuk. Hij vond vervolgens moeiteloos aansluiting bij de profs en de lofzang werd nog groter.
Dekker kon doen en laten wat hij wilde.
'Natuurlijk heb ik respect voor iedereen, maar het moet geen belemmering worden. Ik weiger in mijn remmen te knijpen omdat ik 21 ben. Het is in ieders carrière toch pakken wat je pakken kunt?', zei hij in 2006 in een interview met de Volkskrant over de hiërarchie in het peloton.
Hij was zich terdege bewust van de druk op zijn schouders en dat hij in de wielerwereld nauwlettend werd gevolgd. Het deed hem weinig. De mensen moesten maar begrijpen dat hij een mening had en dat hij te jong was om stil te staan bij de gevolgen die zijn woorden soms hadden.
'Als je hier jong presteert, hopen meer mensen dat je van je voetstuk valt. Dat is gewoon de cultuur hier', zei hij zelfverzekerd over de kortzichtigheid in eigen land.
De Noord-Hollander werd bij zijn debuut als prof neergezet als hét exponent van de dure jeugdopleiding die destijds nog niet veel rijpe vruchten had afgeleverd. Manager Hanegraaf begreep de onderhandelingssituatie en haalde bij contractbesprekingen het bloed onder de nagels van de bank vandaan.
Dekker werd snel populair, bleek gezegend met een vlotte babbel en een sterke uitstraling. Hij presteerde er ook nog eens bij.
Het talent verhuisde naar Italië, waar hij lange tijd moederziel alleen op een hotelkamer verbleef.
Het was niet de makkelijkste weg, maar hij voelde zich er op het gemak.
'Ik ben echt een voorbeeldprof.
Ik leef helemaal voor mijn vak.'
De beslissing om Nederland achter zich te laten, voelde als de juiste.
Hij had voor zijn carrière gekozen, hij had ervoor gekozen de beste van de wereld te worden. Thuis zitten in Dirkshorn werkte niet, succes moest je afdwingen.
Dekker trainde in Toscane met de grote Italiaanse wielerprofs. Hij voelde zich gerespecteerd. De Italiaanse cultuur voelde als een warm bad. Hij geniet van de glitter, glamour en de aanbidding. 'Ik vind het fantastisch om op mijn 21ste al tussen de kampioenen te leven en te trainen. Het geeft een kick als je kunt trainen met Petacchi en bij die man thuis af en toe de benen onder tafel mag schuiven.'
Hanegraaf bracht zijn pupil ook in contact met de in Lucca woonachtige Luigi Cecchini. De Italiaanse wielerarts is omstreden, maar Dekker zag en ziet in de samenwerking geen probleem. 'Hij is mijn trainer, niet mijn dokter. En ik ben er toch zelf bij? Ik weet wat ik doe', verdedigde hij zich na zijn zege in Tirreno-Adriatico in maart 2006.
Cecchini herkende de gedrevenheid en passie bij Dekker, en noemde hem onmiddellijk een toekomstige Tourkampioen De arts werkte in het verleden onder anderen samen met Jan Ullrich en Ivan Basso, twee renners die betrokken raakten bij het Spaanse dopingschandaal Operación Puerto.
Ze werden door hun werkgevers, T-Mobile en CSC, nog voor de Tourstart in Straatsburg naar huis gestuurd.
Dekker ging in die Tour niet van start vanwege een hardnekkig virus.
Een maand na die ronde zei Dekker: 'Als ik met Cecchini moet stoppen dan zal dat moeten. Maar dan heb ik over twee jaar een andere werkgever.' Twaalf maanden later wuifde Dekker, die toen ook een appartement in Monaco had aangeschaft, in de Ronde van Zwitserland de kritiek op Cecchini in het NRC Handelsblad weer weg: 'Laat de pers maar komen. De komende Tour gaat dat niet gebeuren. Maar stel dat ik bij het WK met m'n handen in de lucht over de finish kom… Dan roep ik: Grazie Cecchini!'
Toch verbrak hij vorig seizoen de samenwerking, op aandrang van Rabobank. Na de affaire Michael Rasmussen ging het roer bij de wielerploeg om. Er kwamen huis regels en daar hoorde bij dat Dekker de trainingsprogramma's van Louis Delahaye ging volgen.
Harold Knebel, opvolger van Theo de Rooij als directeur Rabobank Wielerploegen, wijkt niet van zijn lijn, ook niet voor Dekker.
Die moet zich aanpassen. Hij bevindt zich op het breekpunt van zijn carrière. Diverse bronnen bevestigen dat hij mentaal aan de grond zit.
Dekker is vaak onbereikbaar en onberekenbaar. In de ploeg hebben ze hem lang de hand boven het hoofd gehouden. Ploegleider Breukink was zaterdag de eerste die voorzichtige kritiek uitte. 'Hij is een geweldig talent. Maar je moet wel iets doen met je talent.'
Tal van mensen hebben Dekker aangeraden te breken met manager Hanegraaf. Die moet hem nu zien onder te brengen bij een andere werkgever en zijn carrière nieuw leven inblazen. Zijn dagen bij Rabobank zijn geteld.
