Kreeg de Tour de France van 2008 toch een eindwinnaar uit een van de traditionele wielerlanden. Maar het was ten
minste een laureaat waar iedereen zich mee kon verzoenen. Zelfs Alberto Contador zei aan niemand liever zijn titel
over te dragen dan aan landgenoot Carlos Sastre.
De Spanjaard van CSC-Saxo is in zijn carrière met kleine stapjes naar de top geslopen. Met 33 jaar heeft hij met de Tourzege zijn hoogtepunt bereikt. 'Het is de beloning voor zijn hele carrière. Hij wist hij wat hij wilde en heeft gestreden vanaf de eerste dag', zei de winnaar van 2007. 'Carlos is ons visitekaartje', reageerde CSC-manager Bjarne Riis.
De 95ste ronde had behoefte aan een geloofwaardige winnaar en lijkt die in Sastre te hebben getroffen, hoewel de wielerwereld één constante heeft en dat wat je ziet en veronderstelt niet altijd de werkelijkheid blijkt te zijn. Maar de natuurlijke progressie die Sastre de afgelopen tien jaar boekte, verleidde zelfs de internationale wielerunie tot een lofzang.
Aan Sastre hoeft niemand te twijfelen, heette het op het hoofdkantoor in Aigle. Zonder de grote schoonmaak van de afgelopen jaren zou hij nooit een kandidaat-winnaar zijn geworden, zei Scott Sunderland, ploegleider van CSC-Saxo, dat graag verwijst naar het eigen anti-dopingprogramma. De enige die in deze Tour tot bovenmenselijke prestaties in staat was, Riccardo Ricco, werd naar huis gestuurd.
In Spanje noemen ze Sastre Don Limpio, wat in het Frans wordt vertaald als Monsieur Propre, en in het Nederlands zoveel is als 'een schone mijnheer'. In zijn vaderland is dat een eretitel. Het land is al jaren vergiftigd door tal van dopingschandalen. In deze Tour waren twee van drie dopingzondaars Spaans en heeft ook de enige ploeg die opstapte, Saunier-Duval, een licentie die geregistreerd is op het Iberische schiereiland.
Sastre begon zijn carrière tien jaar geleden bij Once, in de ploeg van Manolo Saiz. Zaterdag blikte hij daar tijdens de traditionele persconferentie op terug. Saiz was zijn tijd ver vooruit, wat materiaal en trainingsmethoden betreft. Hij leerde als jonge prof afzien, hard te trainen en hoe hij zich als een professional diende te gedragen.
De familieman uit El Barraco maakte in 2002 de overstap naar CSC omdat hij genoeg had van zijn rol als knecht in de geoliede machine van Saiz. De ene keer dat in die vier jaar voor hem werd gewerkt, won hij ook, vertelde hij zaterdagavond in Saint-Amand-Montrond. Het was in de Ronde van Burgos. 'Toen wist ik dat ik een ronde kon winnen.'
Het was de officiële lezing. De officieuze lezing luidt dat Sastre genoeg had van de praktijken van Saiz. 'Hij heeft gezien hoe het er aan toeging. Hij wilde zo snel mogelijk weg van al die shit', zei ploegleider Sunderland. De dood van zijn zwager José Maria Jimenez symboliseert de breuk met het Spaanse wielrennen. Sastre keerde zich er van af. Jimenez was in de jaren negentig een van de adjudanten van Miguel Indurain. In 1998 werd hij derde in de Ronde van Spanje. In de Vuelta won hij acht etappes en drie keer het bergklassement.
In 2001 stopte hij met wielrennen. Jimenez raakte in een depressie en bleek verslaafd aan alcohol en drugs. Hij overleed op 32-jarige leeftijd. Officieel aan een hartstilstand, officieus aan een overdosis. Zaterdag wees Sastre bij het overschrijden van de finish naar de hemel. Hij deed het ter nagedachtenis aan zijn zwager. 'Ik heb voor hem gewonnen', zei de geletruidrager. 'We hadden dezelfde dromen, dezelfde ambities. Toen ik over de streep reed, heb ik mijn geluk met hem gedeeld.'
Over Saiz, een van de hoofdverdachten in Operación Puerto, wilde hij zoveel jaar na dato niet meer oordelen. 'Ik ga niet zeggen of hij het goed of slecht heeft gedaan. We hebben niet dezelfde ideeën, maar hij heeft mij ook geholpen.' Ook Saiz leverde een bijdrage aan de renner die hij nu is. Een die kan klimmen maar in de tijdritten de schade beperkt kan houden. Wat de apotheose had moeten zijn van de 95ste Tour werd daardoor een anticlimax. Geen moment was er sprake van spanning. Cadel Evans maakte amper een halve minuut goed van zijn 1.34 minuten achterstand. 'Ik ben weer tweede, ach ja', zuchtte de Australiër.
Ook de verwachte strijd om de laatste plaats op het podium bleef achterwege. Bernhard Kohl bleek een betere tijdrijder dan gedacht en hield zich doodeenvoudig Denis Mentsjov van het lijf. Voor de Rus van Rabobank restte na de 53 kilometer lange tijdrit, die werd gewonnen door Stefan Schumacher, niet meer dan een vierde plaats in het eindklassement. Hij heeft zijn kans gemist. Sastre niet. Vorig jaar finishte de Spanjaard als tweede in de door Mentsjov gewonnen Ronde van Spanje. Het was een van de 18 ronden die hij uitreed. In de Tour haalde hij sinds 2001 de toptien, met uitzondering van 2005, dat jaar werd hij 21ste.
La cara es el espejo del alma, het gezicht is de spiegel van de ziel, haalde hij een Spaanse uitdrukking aan. De uitputtingsslag is van zijn gezicht af te lezen, wist hij. Hij begroette zijn succes zonder uitbundigheid, zoals het bij de winnaar van de 95ste Tour hoorde.
